Zifiri karanlık.. Her yer her şey .. Gülen insanlar .. Çocukların sesleri.. Arabaların seslerin.. Müziğin sesi.. Görürken gözlerim, görmez oldu bütün herşeyi.. Tek hissettiğim karanlık zifiri.. İliklerime kadar..

Hayalleri bitenin herşeyi bitmiş demekti.. Karanlıktı her yer bana bundan sonra zifiri.. Gelecekten istediğim tek bir şey kalmamıştı.. Ne garip ! ne hayallerle büyümüştüm oysa..

Gerçek sevgiyi onu kaybedince anladım.. Dağ gibi adamı.. Dağ gibi yüreği kocaman adamı.. Karanlık bana şimdi, daha sonra ve ölene kadar hayat.. Zaman dediler zaman herşeyin ilacı.. Hayır ilacı değil di zaman !! Aksine geçtikçe daha da acıtıyor canımı.. Anılarımı koparıyor benden.. Yaşamayı tek kılar edenimi.. Alıyor benden unutturuyor acımasızca.. Puslanıyor gözümde o endamı.. O gülüşü.. O tebessümü.. Ruhsuz birkaç fotoğraf parçasıyla yaşatmaya çalışıyorken ben onu.. Alıyor benden onları da.. Aldığı gibi koca yürekli dağ gibi babamı.. 

O gitti.. Toprak oldu mis gibi kokan.. Sessizliğiyle canımı yakan.. Özlüyorum hem de ne özlemek.. Gece olmuş gündüz olmuş bana her yer zifiri babamm..

Son konuşmalarımızdan bir tanesi.. “Sen kaç yaşına gelirsen gel benim hala gözümde  7 yaşımdaki şeker kızım.. İlk göz ağrım.. Gurur kaynağım.. “ sanki veda eder gibi..

En son konuşmamız.. “Seni çok öpüyorum kendine iyi bak” derken bana babamm.. ertesi gün nerden bilebilirim karşılık bulamadan seni öpeceğimi..

Hayat.. !!

Ne kadar acımasızca ..

Ne kadar da yalan..

Ölüm.. !!

Tek gerçek..

Geçirdiğimiz her dakika her saniye geri dönüşü olmayan bir girdap.. Vakit varken yani tam da şimdi sıkı sıkı sarılın ilk aşkınıza, kahramanınıza, karşılıksız seveninize sizi sizden çok düşünene kısacası her şeyinize babanıza.. Bende sarılacağım kocaman.. çiçekler ekeceğim koklayacağım toprağını, hediyem dualar olacak..

Seni çok özlüyorum …

Babalar Günün Kutlu Olsun Babamm..